موضوع :

جامعه و اجتماع

عنوان :

“سخنان زيبا از دكتر علي شريعتي”

خيلي اوقات آدم از آن دسته چيزهاي بد

ديگران ابراز انزجار مي كند كه

 در خودش وجود دارد

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

آنجا كه چشمان مشتاقي براي انساني اشك مي ريزد،

زندگي به رنج كشيدنش مي ارزد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

براي خوشبخت بودن ، به هيچ چيز نياز نيست جز به نفهميدن !

 پس تا مي تواني خر باش تا خوش باشي.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

دل هاي بزرگ و احساس هاي بلند، عشق هاي زيبا و پرشكوه مي آفرينند

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها مي كند

 پرهايش سفيد مي ماند

ولي قلبش سياه ميشود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

اكنون تو با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم ميزنم كه با هر نفس گامي به تو نزديك تر ميشوم . اين زندگي من است (دكتر علي شريعتي)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

وقتي خواستم زندگي كنم، راهم را بستند.وقتي خواستم ستايش كنم، گفتند خرافات است.وقتي خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتي خواستم گريستن، گفتند دروغ است.وقتي خواستم خنديدن، گفتند ديوانه است.دنيا را نگه داريد، ميخواهم پياده شوم (دكتر علي شريعتي)

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

اگر قادر نيستي خود را بالا ببري همانند سيب باش تا با افتادنت انديشه‌اي را بالا ببري (دكتر علي شريعتي)

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

به سه چيز تكيه نكن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور مي تازد،با دروغ مي بازد و با عشق مي ميرد (دكتر علي شريعتي)

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

برايت دعا مي كنم كه اي كاش خدا از تو بگيرد

هر آنچه را كه خدا را از تو مي گيرد

 

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

من چيستم؟
لبخند پر ملامت پاييزي غروب در جستجوي شب
كه يك شبنم فتاده به چنگ شب حيات ، گمنام و بي نشان
در آرزوي سر زدن آفتاب مرگ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

چه اميد بندم در اين زندگاني
كه در نا اميدي سر آمد جواني
سرآمد جواني و ما را نيامد
پيام وفايي از اين زندگاني

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

عشق تنها كار بي چراي عالم است ، چه ، آفرينش بدان پايان مي گيرد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

آيا در اين دنيا كسي هست بفهمد
كه در اين لحظه چه مي كشم ؟ چه حالي دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

هنگامي دستم را دراز كردم كه دستي نبود
هنگامي لب به زمزمه گشودم كه مخاطبي نداشتم
و هنگامي تشنه آتش شدم،
كه در برابرم دريا بود و دربا و دريا ...!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

از ديده به جاش اشك خون مي آيد
دل خون شده ، از ديده برون مي آيد
دل خون شد از اين غصه كه از قصه عشق
مي ديد كه آهنگ جنون مي آيد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

حرف هايي هست براي نگفتن و ارزش عميق هر كسي به اندازه ي حرف هايي است كه براي نگفتن دارد

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

چو كس با زبان دلم آشنا نيست
چه بهتر كه از شكوه خاموش باشم
چو ياري مرا نيست همدرد ، بهتر
كه از ياد ياران فراموش باشم

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

دلي كه عشق ندارد و به عشق نياز دارد،
آدمي را همواره در پي گم شده اش،
ملتهبانه به هر سو مي كشاند

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

مهرباني جاده اي است كه هرچه پيش مي روند ، خطرناك تر مي گردد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

 دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست

 اسراف محبت است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

مسئوليت زاده توانايي نيست ، زاده آگاهي است و زاده انسان بودن.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

دلي كه از بي كسي غمگين است ، هر كسي را مي تواند تحمل كند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

 

ارزش عميق هر كسي به اندازه حرفهايي است كه براي نگفتن دارد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

.عشق به آزادي مرا همه عمر در خود گداخته است.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

.اگر پياده هم شده است سفر كن ، در ماندن مي پوسي.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

.خدا و انسان و عشق ، اين است امانتي كه بر دوش ما سنگيني مي كند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

قدرت نيازمند كسي است كه در برابرش رام گردد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

مرا كسي نساخت ، خدا ساخت . نه آنچنان كه كسي مي خواست ، كه من كس نداشتم . كسم خدا بود ، كس بي كسان.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

.هر كسي را نه بدان گونه كه هست احساسش مي كنند ، بدان گونه كه احساسش مي كنند ، هست.

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

.استوار ماندن و زير هر باري نرفتن ، دين من است.

 

 

برچسب ها

:

دكتر علي شريعتي