با خودم حرف مي زنم
با خودم حرف مي زنم
با تكه هاي خودم حرف مي زنم
با تكه تكه هاي خودم حرف مي زنم
رابطه مجهول و
دستم دور بازوي تو حلقه
اين رقص اما ، به انتهاي خود نمي رسد
من ، كم رنگ
تو ، نامرئي
رابطه مجهول و
نفسهات روي نفسهايم بُر كه مي خورد
دردي قلقلكم مي دهد .  
تكه ها را تكرار مي كنم
تكه تكه ها را تكرار مي كنم 
غربت ، نه عطر تند ادويه داشت
نه طعم به هم فشرده خرما ، در بسته هاي غير طبيعي
غربت ، فقط مرا به شب
شب ، وارد معركه رگ مي زند
و رد خون
پاك نمي شود از اين همه آسمان و تيرگي .  
تكه حرف مي زنم
تكه تكه حرف مي زنم
خوابِ اين همه كارتن
گوشه ي خيابان هاي سرد تهران ، پاره كه شد
ماه افتاد توي دامنم و
آب از سرم گذشت 

وسترن 
با تمام آنقدر منتظر مرده ام
تو ، كابوي تمام قصه هاي من بودي .
من ، معجوني از خواب هاي آشفته ي تو
دورترين ستاره آسمان
كه دستت به دردش نمي رسيد .
اين شهر ، پشت رفتن تو
توي چشم من ضد نور مي شود . 
كنار تمام قصه ها
آنقدر منتظر مُرده ام
تا دوباره هفت تيرت را توي شصت بچرخاني
دوئل كني
و من ، چشم بر ندارم از اين همه زيبايي ات 

متولد ١٣٦٠ برازجان (بوشهر)

اولين شعرم در يازده سالگي در روزنامه ي خبر شيراز به چاپ رسيد و بعد از آن چاپ شعر در مجلات محلي استان مثل پيغام ، نصير ، نسيم ، آينه ي جنوب، زنان ساحل و ... و بعد چاپ شعر در مجلات ادبي خارج از استان ، چاپ شعر در مجله آدينه در پانزده سالگي و چاپ شعر در مجلات كارنامه ، نافه ، عصر پنج شنبه ، گوهران و ... .

تحصيلات خود را در رشته ي سينما در دانشگاه هنر تهران به پايان بردم و كارشناسي ارشد ادبيات نمايشي در دانشگاه هنر تهران .

چاپ اولين مجموعه شعر به نام ‹رفته بودي برايم كمي جنوب بياوري› سال ١٣٨٠ / انتشارات نيم نگاه

كانديد سومين دوره جايزه ي شعر امروز ايران (كارنامه)

چاپ مجموعه شعر ‹سنگ هاي نه ماهه› سال ١٣٨١ / انتشارات ثالث

برگزيده ي چهارمين دوره ي جايزه شعر امروز ايران (كارنامه)

برگزيده ي جايزه شعر پروين اعتصامي

ساخت فيلم زندگي و شعر منوچهر آتشي ١٣٨٤