طيبه طلوعي

كليد فردا روي طاقچه ي عادت گرد خورده ولي سفيده ... اگه تو بهش نگاه كردي و تميزش كردي فرداي قشنگي داري اما اگه برداشتيشو بي معنا بهش نگاه كردي و پرتش كردي ...فردات تو رو پرت ميكنه مواظب باش اگه كليد فردا رو پيداش كردي اون رو برداري وببوسي ...

 

سميرا ...

و خواهد آمد زماني كه سرشار است از لحظه ها و زماني كه من نباشم . و تو نباشي . خواهد آمد ، زماني كه سيصدو سيزده « ما» شويم براي آمدنش . مي شويم ؟؟؟؟

 

سميرا ...

از درد سخن گفتن و از درد شنيدن / با مردم بي درد نداني كه چه درد است . . .

 

فاطيما *. . *. . *

كاش مي دانستي ما را فرصت آن نيست كه روزهاي رفته را از سرگيريم و لحظه هاي بي بازگشت را تمنا كنيم. كاش مي دانستي فردا چه اندازه دير است براي زيستن، و چه اندازه زود است براي مردن

 

طيبه طلوعي

غصه هاي ماندگار شانه هاي بي قرار چشم هاي بي فروغ گريه هاي بي شمار بغض مي كند دلم در ميان اين سماجت عجيب روزگار

 

pariya -

هيچ كس خوشحال زاده نميشه اما همه با توانايي آفريدن خوشحالي به دنيا مي آيند بنابراين امروز با درخشش شيرين ترين لبخندت همه را خوشحال كن.

 

pariya -

هنگامي كه قطره هاي اب دريا به بلندي صخره هاي سنگي مي رسند و ناله ها سر مي دهند.