موضوع :

مطالب عمومي

عنوان :

“غريبانه... Bahman”

هر روز غروب پنجره تنهايي ام را مي گشايم ومظلومانه به گيسوان پريشان خورشيد

خيره ميشوم ،

به سوي سرزمينهاي سكوت گرفته غروب وبه سوي جزيزه هاي نا شناخته اي كه تو

به خيالم آنجا كوچيده اي ،

به همه نام ها مي خوانمت وبه همه لهجه ها فريادت مي زنم اما نمي شنوي ، تو

رفته اي و من مانده ام با چشماني خيس

اشك وقلبي لبريز از احساس كه در فراقت بي اختيار غزلسرايي ميكنند .

هنوز چشمانم تار و پود راه مدرسه را به هواي ديدارت مي كاود ،

هنوز به انتظار نشسته ام تا تو بيايي و دستي برگونه هاي خيسم بكشي و بگويي

كه: 

" زندگي زيباست "

 با همه خوبي ها و بدي هايش.

 

 

برچسب ها

:

Bahman