روزها مي گذرند و اين ساعت ديواري اتاق مشتركمان است كه ما را از هم دور مي كند .. ! كاش

هميشه شب بود ... ! كاش لحظات شب كشدار بودند و تا بينهايت ادامه داشتن ، انگاه ما مي

توانستيم تا ابديت با هم حرف بزنيم ...!

امشب دلتنگم و عجيب آنكه دلتنگي امشبم رنگ و بويي ديگر دارد ... ! گويي امشب هزاران برابر

بيشتر از مجنون ، عاشق ليلي دلت هستم ...! مجنوني كه در بيابان خاطرات كوتاهي كه با تو داشته

حيران و سرگردان به دنبال ردپايي از تو مي گردد .

و تو مي آيي ! بي آنكه با ناز آمدنت ليلايي از تبار مجنونت را در انتظار آمدن بي تاب كني ...!