۱۰ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۶ و ۴۹ دقيقه و ۱۶ ثانيه بعد از ظهر
عنوان :
“دكتر شريعتي انسان ها را به چهار گروه زير دسته بندي كرده است”
دسته اول آناني كه وقتي هستند هستند ، وقتي كه نيستند هم نيستند. عمده آدمها حضورشان مبتني به فيزيك است. تنها با لمس ابعاد جسماني آنهاست كه قابل فهم ميشوند. بنابراين اينان تنها هويت جسمي دارند.
*******************
دسته دوم آناني كه وقتي هستند نيستند ، وقتي كه نيستند هم نيستند. مردگاني متحرك در جهان. خود فروختگاني كه هويت شان را به ازاي چيزي فاني واگذاشتهاند. بيشخصيتاند و بياعتبار. هرگز به چشم نميآيند. مرده و زندهشان يكي است.
*******************
دسته سوم آناني كه وقتي هستند هستند ، وقتي كه نيستند هم هستند. آدمهاي معتبر و با شخصيت. كساني كه در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثيرشان را ميگذارند. كساني كه همواره به خاطر ما ميمانند. دوستشان داريم و برايشان ارزش و احترام قائليم. *******************
دسته چهارم آناني كه وقتي هستند نيستند ، وقتي كه نيستند هستند. شگفتانگيزترين آدمها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شكوهاند كه ما نميتوانيم حضورشان را دريابيم، اما وقتي كه از پيش ما ميروند نرم نرم آهسته آهسته درك ميكنيم. باز ميشناسيم. ميفهميم كه آنان چه بودند. چه ميگفتند و چه ميخواستند. ما هميشه عاشق اين آدمها هستيم. هزار حرف داريم برايشان. اما وقتي در برابرشان قرار ميگيريم قفل بر زبانمان ميزنند. اختيار از ما سلب ميشود. سكوت ميكنيم و غرقه در حضور آنان مست ميشويم و درست در زماني كه ميروند يادمان ميآيد كه چه حرفها داشتيم و نگفتيم. شايد تعداد اينها در زندگي هر كدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد
