۲۰ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲ و ۵۰ دقيقه و ۱۱ ثانيه بعد از ظهر
عنوان :
“وصف الحال آقايان پس از مرگ همسرشان !”
مـــــردها كاين گريه در فقدان همســــــــر مي كنند بعد مرگ همســـــــر خود ، خاك بر سر مي كنند ! خاك گورش را به كيسه ، سوي منزل مـــي برند ! دشت داغ سينـــــه ي خـــــود ، لاله پرور مي كنند چون مجانين ! خيره بر ديوار و بر در مــــــي شوند خاك زير پاي خود ، از گريه ، هــــــي ! تر مي كنند روز و شب با عكــس او ، پيوسته صحبت مي كنند ديده را از خون دل ، درياي احمــــــــر مــــي كنند ! در ميان گريه هاشان ، يك نظر ! با قصد خيــــــر !! بر رخ ناهيـــــــد و مينـــــــــا و صنــــــوبر مي كنند ! بعدٍ چنــــــدي كز وفات جانگــــــــداز ! او گذشـــت بابت تسليّت خـــــــود ! فكــــر ديگــــــر مـــي كنند دلبري چون قرص ماه و خوشگل و كم سن و سال جانشيـــــــــن بي بديل يار و همســـــــر مي كنند كـــــــــج نينديشيد !! فكــر همســـــــر ديگر نيَند ! از براي بچـــه هاشان ، فكر مـــــــادر مـــي كنند
