“وسواس - بخونيد آقا بخونيد كه خيلي باحاله”

وسواس - بخونيد آقا بخونيد كه خيلي باحاله دبيرستان كه ميرفتم سال اول يا دوم بود كه همسايه بغليمون يه مستاجر اورد ! از اونجاي كه شخصيت من كلا آنتي همسايه هستش خيلي برام مهم نبود كي مياد و ميره … خونه ما يه بالكن داشت كه مشرف بود به حياط خونه اين مستاجر … اون موقع من رنگ روغن كار ميكردم … دوست داشتم سه پايه ام رو ببرم رو بالكن و اونجا كار كنم … محيطش اروم بود و دوستش داشتم … همه چي خوب بود تا اينكه اين همسايه جديد امد ! ايشون سه تا دختر پشت سر هم داشتن ! فك كنم هفت ساله ، شش و نيم ساله و شش ساله بودن ((: به هر حال خيلي شبيه به هم بودن … يه روز كه من داشتم رگ برگ ميكشيدم و قلم صفر د ...

“سير مرد سالاري از عهد بوق تا ابد!”

سير مرد سالاري از عهد بوق تا ابد! حوالي سال 1230 ه.ش: مرد: دختره‌ خير نديده! تا نكشمت راحت نميشم! زن: آقا ، حالا يه غلطي كرد! شما بگذر. نامحرم كه تو خونه مون نبوده. حالا يه بار بلند خنديده!مرد: بلند خنديده؟! اگه الان جلوشو نگيرم لابد پس فردا ميخواد بره بقالي ماست بخره! همش تقصير توئه كه درست تربيتش نكردي. نخير نميشه. بايد بكشمش! (بالاخره با صحبتهاي زن ، مرد خونه از خر شيطون پياده مي‌شه و دختر گناهكارشو مي‌بخشه!) زن: آقا خدا سايه شما رو هيچوقت از سر ما كم نكنه. نيم قرن بعد ، سال 1280: مرد: واسه من مي‌خواي بري مدرسه درس بخوني؟! مي‌كشمت تا برات درس عبرت بشه! زن: آقا ، آروم باشي ...

“اي اشك ، آهسته”

اي اشك ، آهسته بريز كه غم زياد است / اي شمع آهسته بسوز كه شب دراز است امروز كسي محرم اسرار كسي نيست / ما تجربه كرديم ، كسي يار كسي نيست . . .

“كاش”

كاش ميدانستي آن كس كه در تو اميد به زندگي را پرورش ميداد ، خودش محتاج قطره اي از باران محبت بود

“ديوانه”

دل تمنا ميكند تا من بسازم خانه اي / عاشقان كي خانه دارند دل مگر ديوانه اي !؟

“ليلي”

اگر ليلي به مجنون داده ميشد / دگر هيچ عاشقي رسوا نميشد